نمیدونم چی باعث شد یاد این شعر استاد شاملو بیافتم
ولی هر چی که هست
خوندن دوباره این شعر بعضی واقعیتهای
مرده رو برام دوباره زنده کرد.شاید خودتون بدونین
که چی میگم...
.............................................................
♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ( عاشقانه ) ♥♥♥♥♥
♥بیتوته ی کوتاهی ست جهان♥
♥در فاصله ی گناه و دوزخ♥
♥خورشید♥
♥همچون دشنامی بر می اید♥
♥و روز♥
♥شرم ساری جبران ناپذیری ست♥
.................................................
♥آه♥
♥پیش از آن که در اشک غرقه شوم♥
♥چیزی بگوی♥
................................................
♥درخت♥
♥♥جهل مصیبت بار نیاکان است♥
♥و نسیم♥
♥وسوسه یی ست نابه کار♥
♥مهتاب پاییزی♥
♥کفری ست که جهان را می الاید♥
................................................
♥چیزی بگوی♥
♥پیش از انکه در اشک غرقه شوم♥
♥چیزی بگوی♥
..............................................
♥هر دریچه ی نغز♥
♥بر چشم انداز عقوبتی میگشاید♥
♥عشق♥
♥رطوبت چندش انگیز پلشتی ست♥
♥و اسمان♥
♥سر پناهی♥
♥تا به خاک بنشینی و♥
♥بر سرنوشت خویش♥
♥گریه ساز کنی♥
...........................................
♥آه♥
♥پیش از انکه در اشک غرقه شوم چیزی بگوی♥
♥هرچه باشد♥
...........................................
♥چشمه ها♥
♥از تابوت میجوشد♥
♥و سوگواران ژولیده . ابروی جهان اند♥
♥عصمت به اینه مفروش♥
♥که فاجران نیازمندتران اند♥
.......................................
♥خامش منیشین♥
♥خدا را♥
♥پیش از انکه در اشک غرقه شوم♥
♥♥♥از عشق♥♥♥
♥چیزی بگوی♥!!!
23 مرداد 1359
احمد شاملو
|
+| نوشته شده توسط
♥ارش♥ در چهارشنبه دوازدهم تیر 1387
|
