و طلوعی در امتداد مسیر تاریک و بی ستاره ی شب
روبه افق در زاویه ی طلائی امید با احساسی پاک
و روحی ازاد همراه با تپش قلبی مملو از عشق
برای غلبه بر ناپاکی ها و داشتن نگاهی پاک
برای دیدن زلالی اب از دریچه ی دل
و رها شدن همچون سادگیه پرواز شاپرک ها
در دستان مهربان نسیمی ملایم
و داشتن حس همیشگی ازادی در فراخ یک دشت
با رنگی همیشه سبز و اطمینان از امنیت
فقط و فقط همین مقدار از ارزوهایم است
ایا چیز زیادی میخواهم؟
|
+| نوشته شده توسط
♥ارش♥ در دوشنبه دهم تیر 1387
|
