شاه پر بال پروازم انگاری گم شده باز...نمیدونم...
شایدم شکسته روی اوج قله های احساس
شایدم تو سقوط ازاد از رو قله خوشبختی گمش کردم....
شاید...ولش کن ...
بیا بگذریم از این همه شاید ها...
اگه میشه یه کمی بها بدیم به تموم بایدها
باید بشه ترانه زندگی رو این پایین هم خوند...
باید بشه رنگ امید و دوباره به تن زندگی پاشوند...
اره باید اینجا ته این بن بست ...ته این بن بست سیاه...
یه جورایی یه روزنه ای باشه باید دنبالش گشت...
اره برای دوباره پر کشیدن حتی اگه شده با این بال شکسته...
راستش من میخوام برم اون بالا به امید یه سقوط ازاد دیگه...
شاید بتونم دوباره اون پایین یه چیزای جدیدتری باز پیدا کنم....
اره بعضی وقتا خطر کردن هم لذت خاص خودش و داره...
باس قبل زندگیم اول خودمو بسازم
چرا که نه
|
♥لینک ثابت♥|♥نوشته شده توسط♥
♥ارش♥ در پنجشنبه دوازدهم اردیبهشت 1387
|