♥ ♥ ♥ سوخته از عشق ♥ ♥ ♥

♥ ♥ ♥ شعرهای عاشقانه و عکسهای زیبا ♥ ♥ ♥


	بیاد فروغ مرگ من روزی فرا خواهد رسید در بهاری روشن از امواج نور در زمستانی غبار الود و دور یا خزانی خالی از فریاد و شور مرگ من روزی فرا خواهد رسید روزی از این تلخ و شیرین روزها روز پوچی همچو روزان دگر سایه ای ز امروزها دیروز ها دیدگانم همچو دالانهای تار گونه هایم همچو مرمرهای سرد ناگهان خوابی مرا خواهد ربود من تهی خواهم شد از فریاد درد میخزند ارام روی دفترم دستهایم فارغ از افسون شعر یاد می ارم که در دستان من روزگاری شعله میزد خون شعر خاک میخواند مرا هر دم به خویش میرسند از ره که در خاکم نهند اه شاید عاشقانم نیمه شب گل به روی گور غمناکم نهند بعد من ناگه به یکسو میروند پرده های تیره ی دنیای من چشمهای ناشناسی میخزند روی کاغذها و دفتر های من در اتاق کوچکم پا می نهد بعد من با یاد من بیگانه ای در بر اینه می ماند به جای تار مویی نقش دستی شانه ای میرهم از خویش و می مانم ز خویش هر چه بر جا مانده ویران میشود روح من چون بادبان قایقی در افقها دور و پنهان میشود میشتابد از پی هم بی شکیب روزها و هفته ها و ماه ها چشم تو در انتظار نامه ای خیره می ماند به چشم راه ها لیک دیگر پیکر سرد مرا میفشارد خاک دامنگیر خاک بی تو دور از ضربه های قلب تو قلب من میپوسد انجا زیر خاک بعدهانام مرا باران و باد نرم می شویند از رخسار خاک گور من گمنام می ماند براه فارغ از افسانه های نام و ننگ \|♥لینک ثابت♥\|♥نوشته شده توسط♥ ♥ارش♥ در دوشنبه یکم مرداد 1386 \|