تبليغاتX
๑۩۞۩๑سوخته از عشق ๑۩۞۩๑
♥ ♥ ♥ شعرهای عاشقانه و عکسهای زیبا ♥ ♥ ♥
 بیا که دارم قاطی میکنم

 

باز هم با من باش

 باز هم مرا باور کن

 باز هم مرا به خاطر اور

تورا در امتداد خطوط پیچ در پیچ زمان گم کردم

بخدا دلم برات تنگ شده

من جز برای تو و خودم برای هیچ کس ننوشتم

انگاری ذهنم با نخ چرخ خیاطی مامان گره خورده و با سوزن ته گردش سوراخ شده

اخه این چه وضعشه

یه نیگا بنداز

همه چی قاطی شده باهم

اگه بودی میدیدی

منتظرم برگردی ببینی که وقتی نیستی من فقط یه صفرم

دیگه چی میخوای

امیدوارم از اون ور دنیا این مطلب و بخونی و بفهمی چی میگم

اینو فقط واسه تو نوشتم

ارش پوکیده اینجا

منتظرم که بیای دوباره

چرت و پرت گفتم؟

میدونم....

گفتم یه کم بخندی....

 

|+| نوشته شده توسط ♥ارش♥ در سه شنبه بیست و یکم آبان 1387  |
 گمشدگان

 

 

تورا چه میشود

 

چه اندیشه میکنی در این تاریکیه سرما

 

و چه میخوانی زیر لب

 

مگر یادت رفته است

 

ما گم شده ایم میان این ظلمت

 

من گم شده ام میان تاریکیه من

 

و تو لغزیدی به پرتگاه تن

 

و چه اشنا میرسد به نظر

 

ان روشنایی روشن در ان دوردست

 

اری ما گم شده ایم

 

میان جنگل انبوه حسادت

 

ما باختیم در بازیه رفاقت

 

معرفت را به قطره ای گنداب فروختیم

 

و انسانیت را به تکه ای سرب

 

اری ما گم شده ایم

 

میان هیاهوی این دیار خلوت

 

دیاری که در ان زندگی را به احساسات میفروشند

 

اری ما گم شده ایم

 

در میان گمشدگان

 

در میان پرتگاهی بی انتها

 

در میان سیاهی ها

 

خدایا دوستت دارم

 

مرا دریاب

 

مرا بخوان بخود

 

من فرومایه ناچیز را

 

من چه دارم از خود

 

جز بار سنگین شرم

 

جز کوله باری پر از حسرت

 

جز ناچیز وجودی پست

 

مرا بخود بخوان که تنها محتاج توام

 

|+| نوشته شده توسط ♥ارش♥ در سه شنبه چهاردهم آبان 1387  |
 اسیر

 

گه گداری مینویسم                  قلم دردست...........          بدور از روح ابلیسم

 

برای شادی پروانه ها .............      من از شادی و شور لبریزم

 

به هنگام وداع تلخ نرگسهای باغم.......  

 

من از عمق وجود خویش.....  و از تنهایی تنهاترین غنچه ی باغم مینویسم

 

قلم در دست میمیرد.....................      و جوهر رنگ می بازد.....................

 

و اینک بوته های سبز باغم نیز..............         به پای بی مرامی زمستان مینشیند

 

اری....  بهار عشق هم بالش شکسته ست.........     و اکنون حکمفرما زمستان است

 

و ما همچون گذشته این اسیرانیم.............    که در دام بلاهای زمستانها گرفتاریم

 

و هر روز و همیشه به امید یک طلوعیم.......

 

که گرما بخش این محفل بی بهارمان باشد........

 

که شاید روشنی بخش تمام لحظه های تارمان باشد.......

 

و اکنون فکر من مشغول این فرمول پیچیده و سخت است

 

که چرا روز میمیرد.........

 

و چرا رنگ نمیگیرد..............

 

                                                                                                   ارش 30/7/87

 

|+| نوشته شده توسط ♥ارش♥ در شنبه چهارم آبان 1387  |
 
 
بالا