سلام خیلی وقته که فرصت نکردم اپ کنم ولی حالا که این فرصت دست داد میخوام این شعرو بذارم که شاید یه جواریی اونی که دوسش دارمو تو خودش تصویر کرده....
شعر من مثل یه باله واسه پر کشیدن من
من و میبره رو ابرا واسه خالی شدن من
شعر من مثل یه حسه واسه گفتن حقایق
به اونی که با من اینجا می مونه تو این دقایق
شعر من مثل یه رویاست واسه رسیدن من
به همون فرشته پاک که می مونه یاور من
شعر من طراوتش رو داره از گل شقایق
اره اون شقایق من اون گل همیشه عاشق
شعر من مثل نسیمی میخوره رو صورت من
منو پر میکنه از عشق تو میای تو خاطر من
شعر من تو شب تو گوشم اسمتو زمزمه میکرد
توی شب از تو یه تصویر برای من زنده میکرد
شعر من اشکمو پاک کرد از رو گونه های سردم
مثل دستهای لطیفت دست کشید رو کوه دردم
شعر من تورو همیشه تو خودش داره عزیزم
این تویی که شعر میگی منم اونو می نویسم
|
♥لینک ثابت♥|♥نوشته شده توسط♥
♥ارش♥ در پنجشنبه بیست و نهم آذر 1386
|
