♥RSS♥  

امشب از اسمان دیده ی تو

روی شعرم ستاره می بارد

در زمستان دشت کاغذ ها

پنجه هایم جرقه می کارد

شعر دیوانه ی تب الودم

شرمگین از شیار خواهش ها

پیکرش را دوباره میسوزد

اتش جاودان اتش ها

اری اغاز دوست داشتن است

گرچه پایان راه ناپیداست

من به پایان دگر نیندیشم

که همین دوست داشتن زیباست

از سیاهی چرا هراسیدن

شب پر از قطره های الماس است

ان چه از شب بجای میماند

عطر خواب اور گل یاس است

اه بگذار گم شوم در تو

کس نیابد دگر نشانه ی من

روح سوزان و اه مرطوب

بوزد بر تن ترانه ی من

اه بگذار زین دریچه ی باز

خفته بر بال گرم رویا ها

همره روزها سفر گیرم

بگریزم ز مرز دنیا ها

دانی از زندگی چه میخواهم

من تو باشم...تو...پای تا سر تو

زندگی گر هزار باره بود

بار دیگر تو...بار دیگر تو

ان چه در من نهفته دریایست

کی توانم نهفتنم باشد

با تو زین سهمگین توفان

کاش یارای رفتنم باشد

بسکه لبریزم از تو میخواهم

بروم در میان صحرا ها

سر بسایم به سنگ کوهستان

تن بکوبم به موج دریا ها

اری اغاز دوست داشتن  است

گرچه پایان راه ناپیداست

من به پایان دگر نیاندیشم

که همین دوست داشتن زیباست

همه ی هستی من ایه ی تاریکیست

که ترا در خود تکرار کنان

به سحرگاه شکفتن ها و رستن های ابدی خواهد برد

من در این ایه ترا اه میکشم اه

من در این ایه ترا

به درخت و اب و اتش پیوند میزنم

زندگی شاید

یک خیابان درازست که هر روز زنی با زنبیلی ازان میگذرد

زندگی شاید

ریسمانیست که مردی با ان خود را از شاخه میاویزد

زندگی شاید طفلیست که از مدرسه بر میگردد

زندگی شاید افروختن سیگاری باشد در فاصله دو هم اغوشی

یا عبو ر گیج رهگذری باشد

که کلاه از سر بر میدارد

و به یک رهگذر دیگر با لبخندی بی معنی میگوید:((صبح بخیر))

در دو چشمش گناه می خندید

بر رخش نور ماه می خندید

در گذر گاه ان لبان خموش

شعله ای بی پناه می خندید

شرمناک و پر از نیازی گنگ

با نگاهی که رنگ مستی داشت

در دو چشمش نگاه کردم و گفت:

باید از عشق حاصلی بر داشت

سایه ای روی سایه ای خم شد

در نهانگاه راز پرور شب

نفسی روی گونه ای لغزید

بوسه ای شعله زد میان دو لب 

این شعرو تقدیم میکنم به کسی که این روزا واقعا دلتنگشم

سعی کردم تمام احساسی که بهش دارم و تو این شعر بیان کنم

و بگم بهش هنوز هم قد تموم ستارهای اسمون دوست دارم 

 یکی هست این ور دنیا

دلشو باخته به چشمات

توی این بی همدلی ها

بسته جونش به نفسهات

من و تو گرچه که دوریم

ولی قلبامون یکیه

توی لحظه های سختی

فکر تو ارامشیه

همه ترس من از اینه

که دیگه تورو نبینم

نکنه یه روز نیای و

توی تنهایی بمیرم

نکنه یه روز فراموش

بشم از خاطر خوبت

نخواهی زمزمه هامو

بخونم باز توی گوشت

میدونم خودت میدونی

واسه من تو بهترینی

توی هر لحظه ی عمرم

تو امید اخرینی

((دوست دارم ))

چرا توقف کنم چرا؟

پرنده ها به جستجوی جانب ابی رفته اند.

افق عمودی است.

افق عمودی است و حرکت فواره وار

و در حدود بینش

سیاره های نورانی میچرخند

زمین در ارتفاع به تکرار میرسد

و چاههای هوایی

به نقب های رابطه تبدیل میشوند

و روز وسعتی است

که در مخیله ی تنگ کرم روزنامه نمیگنجد

چرا توقف کنم؟

راه از میان مویرگهای حیات میگذرد

کیفیت محیط کشتی زهدان ماه

سلول های فاسد را خواهد کشت

و در فضای شیمیایی بعد از طلوع

تنها صداست

صدا که جذب ذره های زمان خواهد شد

چرا توقف کنم؟

I'm whit you

When you're gone

The pieces of my heart are missing you

When you're gone

The face I came to know is missing too

When you're gone

The words I need to hear to always get me through the

day and make it ok

I miss you

میمیرم برات

ای که همه

دنیای منی